Esperanto-Klubo de Katmando

Serio de santendaro en Katmando finiĝis

2010-04-30T04:16:00.000-07:00

Esperanto-Klubo de Katmando (EKKo) parte okazigis la sa serion de santendaroj kiu okazis en kvin diversaj vilaĝoj ĉirkaŭ Katmando finiĝis hodiaŭ, la 29an de aprilo, 2010. La programo finiĝis post fonidiĝo de Buddha's Light International Associaton - Young Adult Division (BLIA-YAD) ĉe Pranidhipurna Mahavihar, Balambu.
EKKo loke organizis la eventon. La membroj vizitadis al la vilagxoj por arangxi lokojn, volutulojn kaj gvidis la grupojn de voluntulojn por prepari la tendarejojn. Cxi foje, EKKo mem ne kolektis donacojn kaj ne pagis monon por la elspezoj sed gxi zorgis pri acxetaj aferoj, transportaoj kaj tiel plu. La klubo do tiel farigxis fiera parto de la internacia evento, farita por disvastigo de Budhismo. Tia manere, la klubanoj povis lerni kiel bone oni gxin oranizas.
Parolande dum la finprogramo, honorinda Bonzo Hui Xian, la ĉefo de Fo Guang Shan Delhi Buddhist Centre, diris ke la organizintoj estas tre feliĉa havi la ŝancon veni en Nepalo por servi la popolon je nomo de la Budho. "Estis nepre tre interesa sperto," li diris.
Li ankaŭ gratulis al la membroj de la nova BLIA-YAD Katmando-branĉo.
Honorinda Sukha Bhante de Pranidhipurna Mahavihar diris ke la kuracisto-teamo faris laŭdindan laboron en Nepalo, servante al popolon kiuj suferadis je diversaj malsanoj de jaroj.
Anil Ratna Tuladhar, la prezidanto de Esperanto-Klubo de Katmando, diris ke la klubo-membroj estas feliĉaj havi la ŝancon esti parto de tiu santendaro kun nobla kialo.
Honorinda Rupshila Guruma dankis al la organizantoj, kuracisto-teamo kaj la voluntuloj kiuj sukcesigis la progrmon.
Honorinda Hui Xian disdonis memoraĵojn al la novaj membroj de BLIA-YAD kaj disdonis aplaŭdo-leterojn al voluntuloj kaj aliaj kontribuantoj. Je la fino okazis kultura programo, kiuj ĉefe depiktis la tradiciajn budhismajn dancojn de Katmando.
Serio de santendaroj en Balambu, Sitapaila, Khokna, Thecho and Tokha okazis de 22an ĝis 29an de april. La tendaroj kuracis malsanuloj de dentaj, virinaj, ostaj infanaj kaj ĝeneralaj sanproglemoj.
La tendaroj okazis ĉePranidhipurna Mahavihar de Balambu la 22an, April kaj 24 April; ĉeKarma Lekshy Ling Institute of Sitapaila la 23 April, ĉeJitapur Gandhakuti Vihar de Khokna la 25 April, ĉeWeluwanaram Vihar de Thecho la 26 April kaj ĉeBuddhabhoomi Mahavihar de Tokha la 27 April. Proksimume, 500 malsanuloj de 5 ĝis96 jaraj, el ĉirkaŭaj vilaĝoj profitiĝis per la tendaroj. Ĉiuj vilaĝoj situas ĉirkaŭ 7 aŭ12 kilometroj for de la urbocentro kaj loĝas tie ĉefe la Nevaroj.
La kvintaga santendaro komenciĝis la ĉe Pranidhipurna Mahavihar, Balambu per religiaj ceremonio la 22a de aprilo. kaj Community Health Centre, ĉe la Mahavihar, ankaŭ estis inaŭgurita dum la sama okazo.
La tendaroj estis organizitaj de Pranidhipurna Mahavihar; Taiwan Health Corps, FGS Educational and Cultural Centre, Delhi, India; BLIA-YAD, Delhi, India kun subtenoj de Manamohan Memorial Institute of Health Sciences. La programo estis loke organizita de Esperanto-Klubo de Katmando (EKKo).
22 membra teamo de Tajvanaj, Ĉinaj kaj Malajziaj kuracistoj, flegistinoj kaj famacistoj kunekun ĵurnalistoj alvenis en Katmando la 21an de aprilo.

Alia santendaro de EKKo

2010-04-17T02:36:00.000-07:00

Buddha's Light International Association, Pradnithi Purna Mahabihar, Esperanto-Klubo de Katmando kun lokaj kluboj okazigos ses santendarojn en aprilo en ses vilagxoj cxirkaux Katmando. En cxiu vilagxo okazos kvin apartaj tendaroj pri dento, infano, virinaj malsanoj kaj gxeneralaj malsanoj. Tiuj tendaroj okazos cxe Budhismaj monahxeoj. Dank' al tiuj monahxejoj kiuj konsentis doni al ni spacon.

2010/04/22 Santendaro cxe Balambu (1)
2010/04/23 Santendaro cxe Sitapaila (2)
2010/04/24 Santendaro cxe Balambu (3)
2010/04/25 Santendaro cxe Khokna (4)
2010/04/26 Santendaro cxe Thecho (5)
2010/04/27 Santendaro cxe Tokha (6)

Esperanto-Koubo estas felicxa havi sxancon kunlabori por tiuj afablaj organizajxoj kaj kontribui al la malricxa societo, kies atingo al sanaj servoj de la registaro estas malofta.

Ni atendas viajn konstribuojn, sugestojn kaj helpojn.

Venis Jacob el Danio al EKKo

2010-03-18T12:51:00.000-07:00

Jacob Nordfalk el Danio venis al EKKo-kunvenejo por kuragxigi la membrojn. Cxe estis Anil, Sarmila, Navindra kaj Razen dum la kunveno. Li bone klarigis ke praktikado de Esperanto helpos homojn pli flue komuniki. Li ankaux diris ke estus bonege se ni povos arangix vojagxon al Danio dum la UK venontjare.

La prezidanto de EKKo Anilo klarigis ke EKKo planas okazigi 16 santendarojn en Aprilo, en kvar vilagxoj cxirkaux Katmando.

EKKo prezentis malgrandajn donacojn al li.

Aperis la unua numero de "Katmando"

2010-02-12T08:26:00.000-08:00

Aperis la unua numero de "Katmando" la bulteno de EKKo. Vo povas trovi ensxuti gxin al via komputilo kaj legi en formato PDF, musklakante al jena retloko.

http://ur.lc/gvo

Deziras al vi felicxan legadon. Ni atendas vian sugeston kaj subtenon.

Fotoj pri EKKo-Kunveno 2010

2010-01-19T06:40:00.000-08:00

Okazis EKKo-Kunveno 2010

2010-01-18T11:20:00.000-08:00

EKKo-Kunveno 2010
Estis nia granda revo okazigi kunvenon por la tuta aro de geesperantistoj de Nepalo. Ekde fondiĝo de Esperanto-Klubo de Katmando (EKKo), ni revis pri tio. Ni volis vidi kiom granda estas nia verda societo en Katmando. Ni volis sidigi tiujn kiuj lernis Esperanton de Tibor Sikelj (antaŭ 50 jaroj) kaj tiuj kiuj lernis ĝin nur antaŭ kvar monatoj ĉe la sama tablo.

Unue ni kolektis monon, el niaj propraj poŝoj; ni ne volis peti donacojn al eksterklubanoj por tio. Unue ni kalkulis pri la estontaj gastoj. Ni havis nomojn kaj retadresojn aŭ telefonnumerojn de ĉirkaŭ 60 homoj kaj ni esperis ke ni povos kolekti almenaŭ 50 homojn. Bonege. Estis sezono de geediziĝceremonio kaj do estis malfacila trovi lokon. Finfine ni trovis kunvenejon kiu nomiĝas "Green Party Palace", ĉe Jamal, je la centro de Katmando. Estis luksa kaj do multe kosta, laŭ nia nivelo. Teman plaĉis al ni ĉar ĝi portins la verdan nomon.

Unue ni intencis regali niajn per tagmanĝo kaj poste ni decidis ke ni nur donos al ili teon kaj kukaĵojn ĉifoje. Jen, ni printigis unu grandan afiŝon por pendi tra la strato kaj du grandajn afiŝojn por meti en la kunveno-halo. Kaj ni ankaŭ printigis 100 invitkartojn. Ni iomete volis oficialigi la eventon. Tio ne estis kutima en nepala estoso kie oni devas partopreni eĉ en naciaj kongresoj de NEspA laŭ mallongaj retmesaĝoj senditaj nur antaŭ tri tagoj de la evento. Ni skribis nomojn de pli ol 50 homoj kaj komencis disdoni ilin.

Unue, ni planis viziti al la NEspA Oficejo kaj peti nomliston kaj adreson de NEspAnoj. Estis planita viziti tien la sabaton antaŭan kaj vizitonte ni sciis ke tio ne eblos ĉar dum tiu tago, okazos edziniĝfesto de Miranda kaj ĉiuj NEspAnoj anstataŭe iris al la templo. Ni donis invitkartojn al kelkaj ĉe la templo. Ni finfine trovis Baraton kiu promesis ke li venos al la asocio la lundon por helpi per tio. Sed li poste diris ke li ne povos tion fari ĉar li devis lasi Katmandon (tiom urge!). Do, per la informon ĉe www.razeno.net, ni telefonadis al ĉiuj kaj petis ĝustan hejmo-adreson. Multaj estis nur nomoj, kelkaj troviĝis sed diris ke ili ne havas intereson pri Esperanto, kelkaj jam vivas en aliaj landoj. Kaj nur kelkaj homoj diris kie ili ekzakte povas troviĝi. Do, ni kuris al iliaj hejmoj, oficejoj. Kelkaj homoj laboris kune kaj do estis facila lasi la katrojn tie.

Okazis tiel. Cetere, nia intereso estis venigi malnovajn geesperantistojn kiuj lernis el Tibor aŭ Simo, laŭ mi estis "veteranojn". Ni sukcesi kontakti al Shree, Baikuntha, Nutananda, Triratna. Intertempe ni aŭdis pri Universala Asocio pri Frateco, kiu celas disvastigi Esperanton tutmende. Estis Uday Mojan kiu zorgas pri nepalaj aferoj.

Poste ni dissendis invitkarton per retleteroj al ĉiuj kiuj havis retadreson, estis ĉirkaŭ 50. Samtempe ni anoncis pri nia evento en "Facebook" kaj Monda Kalendaro. Kelkaj jam promesis el Facebook. Pradip Manandhar el Usono deziris sukceson. Samtempe venis retmesaĝoj el diversaj landoj. Estis Ursula el Germanio, Joakimo el Pollando, Jan el Ĉeĥio ka. Salla el Finlando eĉ sendis bondezirojn per teksto de portebla telefono.

Post tiom multe da preparado venis ĉirkaŭ 34 gesamideanoj de Nepalo. Mi opinias ke tio estas granda kolekto de geesperantistoj, kie okazas Zamenhoftago kun ses amikoj.

Estis Baikuntha, Triratna kaj Nutanananda el malnova flanko. Estis Narendra kaj Nabin Lal el estraro de NEspA. Ankaŭ estis Subas, Hareram, Nara Bahadur, Tulsi kaj aliaj. Ankaŭ estis Prakash, el Klubo Esperantista de patan, kiun mi fondis en 1993. Dipendra, kiu estis unu el dondinto de NEapA ankaŭ venis el Usono antaŭ kelkaj tagoj. Simile venis Asta kun kiu mi laboris tiam.

Ni matene iris la la kuvenejo, purigis ĝin, aranĝis 50 seĝojn, podiomon por kvin personoj. Pendis du afiŝojn, ekpoziicis fotojn pri nia agado, ekpoziciis Esperanto librojn kaj insignojn el kolekto de Razen. Kankaŭ metis libron "Vojaĝo al Muktinath" por vendi. Starigis apartajn tablojn por aliĝo kaj teumo.

Anil Ratna Tuladhar, la EKKo-prezidanto, estis la kunvenestro. Baikuntha, Nutananada kaj Triratna estis sidigitaj; Shree ne povis veni pro familia festo.

La gastoj sidiĝis kaj prezidanto bonvenigis la gastojn kaj rakontis iomete pri la klubo. Poste mi klarigis pri la kurso, kursofina programo, pri la fondiĝo de la klubo, ĝia santendaro, niaj Esperanto-vojaĝoj kaj, partorepreno en NEspA. Razen ankaŭ klarigis pri niaj estontaj programoj.

Poste S-ro Baikuntha Man Maskey malkovris la organon de la klubo "Katmando". la 8-paĝa organo nun havas informojn pri gixaj diversaj agadoj, verkitaj de la klubanoj. Razen redaktis ĝin. Ĝi estos eldonita kvarfoje en jaro kaj dissendita al diversaj landaj alsocioj kaj aliaj organizaĵoj. Samtempe ĝin oni povas akiri pre reto.

Ni petis al ĉiuj verki mallongajn rakontojn ktp por la organo kaj precipe atentigis la malnovajn samideanojn partopreni je verkado.

Ni poste petis al ĉiuj liebere doni iliajn opiniojn pri iliaj spertoj je Esperanto, la klubo kaj Esperanto-movado en Nepalo. Vic-prezidanto de NEspA S-ro Narendra Raj Bhattarai, eksprezidanto de NEspA Subas Gautam, amiko de Nepala Esperanto-movado Philip Pierce kaj fondintoj de NEspA : Dipendra Kumar Piya kaj Asta Bahadur Shakya parolis.

Dume ni disdonis al partoprenantoj informilon pri Esperanto, la organon "Katmando" kaj belan ŝlosilringo kun la emblembo de EKKo.

En lia vico, Subas, subite parolis akre kaj diris ke oni devas ne malfermi novajn Esperanto-klubojn. Li precipe ne volis toleri ĉar EKKo havis nur Nevarojn (la indiĝenoj de Katmando-valo) kiel membroj. Li rekte diris ke ni kolektis nur nevarojn por fari la klubon. Li eĉ akuzis ke ni agas por konstrui propran nevaran ŝtaton en Katmando!

Tuj poste, Navin Lal ankaŭ diris ke oni ne devas pensi tiel kaj aliaj homoj ne devas kompreni la aferon tiel ĉar li volis miskomprenigi homojn pri la fondiĝo de la klubo.

Poste venis Philip kiu diris ke ni esperantistoj ne devas havi samajn opiniojn en la tuta mondo. Li diris, "Ni estas samideanoj sed ne samopinianoj. Do, tiaj diferencoj restas kaj tio ne gravas se ni ĉiu havas saman celon".

Narendra Bhattarai ankaŭ deziris ke oni devas esti certa pri la pozicio de la asocio kaj la klubo kaj diris ke la du organizaĵoj devas kunlabori.

Dipendra memoris liajn tagojn kiam li laboris por la fondiĝo de NEspA kaj diris ke ekzisto de multaj kluboj en aliaj lando estas ordinara. Asta diris ke oni devas labori por la klubo por ĝui Esperanton.

Kio estas la profito de la oranizado? Ni povis vidi kiuj estas kiom serioza pri Esperanto. Jen ni starigis nian pozicion en la etoso de nepala Esperanto-movado. Ni multe esperas ke ni okazigos tian programon ĉiujare.

Bonvenon al EKKo-Kunveno 2010

2010-01-11T22:38:00.000-08:00

Estimataj,
Esperanto-Klubo de Katmando (EKKo) okazigos la "EKKo-Kunveno 2010"n por internsangxi bondezirojn okaze de nova jaro 2010 kaj ankaux renkonti novajn kaj malnovajn geesperantitsojn. Vi estas invitita de niaj koroj. Bonvolu akceptu gxin kiel nia persona invito, se vi malsukcesus ricevi ilin kun viaj nomoj. Ni multe provis sed neeblis renkonti cxiujn. Bonvenon.

2010-01-07T01:52:00.000-08:00

Kun bedauxro ni hodiaux anoncas ke S-ro Prithi Narayan Manandhar, patro de du el niaj klubanoj Sharmaila Manandhar kaj Niru Manandhar, porpasis.

Mi kondolencas kun sxiaj familianoj kaj pregxas ke li restu en paco. Mi multe esperas ke li, ie ajn li estas nun, donos dauxran kuragxon al liaj du bonkoraj filinoj energion por plu labori por la internacia lingvo.

La bildon monrtras la reklamon la klubo publikigis en loka jxurnalo en loka lingvo.

Novajxo pri santendaro aperis en Esperanto

2009-12-22T19:37:00.000-08:00

La estimata revuo de Universala Esperanto-Asocio "Espernto" donis spacon por la raporto pri la santendaro kiun nia klubo okazigis en Balanbu la oktobron.

Ni dankas al la revuo, kaj la redaktoro por tiu granda kuragxigo.

Felicxan Zamenhoftagon!

2009-12-15T00:39:00.000-08:00

Ni hodiaŭ celebris la naskiĝtagon de D-ro Lazaro Ludoviko Zamenhofo, la kreinto de Esperanto. Estas lia 150a naskiĝtago, fakte, en Katmando.

Por tio, ni, la membroj de Esperanto-Klubo de Katmando (EKKo), matene iris al Suajambhu, la montento apud Katmando, kie troviĝas sanktejo "stupao" budhisma.

Ni estis ses : Mi, Anil, Navindra, Kailash, Rina kaj Sharmila. Unu el niaj membroj estas eksterlande nuntempe. Ni bruligis butelampojn omaĝe al la Budho kaj preĝis ke nia laboro por Esperanto-movado estus fukcesa dum venonta jaro. Ni tiel celebris la 150an naskiĝtagon de Zamenhofo.

La sanktejo estas nun renoviganta. Kaj ĝi estas unu el la zonoj kiuj farigas Katmandon kiel Monda Heredaĵo de UNESKO. Homoj kredas ke tiu ĉi sanktejo estis kreita antaŭ miloj da jaroj, antaŭ ol al kreo de Katmando-Valo. Tiam, la valo estis granda lago kaj estis la monteto sur kie floris lotuso de la Budho.

Ni samtempe decidis ke hodiaŭ (la 15a de decembro) estu ankaŭ naskiĝtago de EKKo.

Poste ni promesis la sanktejon kun la verda standardo kaj fine fotis sin. Kolumboj flugis kiam ni promenis ĉirkaŭe.

Aperis reklamo de EKKo pri la naskiĝtago de Zamenhofo en la loka ĵurnalo "Sandhya Times" hodiaŭ.

Kaj, vespere, ni celebros la tagon ĉe la oficejo de NEspA.

Membroj de EKKo aligxis al Nepala Esperanto-Asocio

2009-12-06T18:45:00.000-08:00

La membroj de EKKo partoprenis en la jara kunveno de Nepala Esperanto-Asocio. Estis 38 partoprenantoj. La kunveno okazis en la tejo-vendejo de Kanya School.

La gxenerala sekretario prezentis lian raporton kaj la kasistro prezentis lian raporton. Ili diskutis pri KAEM-ano el Nepalo. NEspA volas okazigi Azian Kongreson en Nepalo en 2012

La membroj de EKKo pagis jarkotizon al NEspA kaj ili igixs membroj. Ni poste ricevos niajn membro-kartojn.

Oni donis al ni teon kaj ni cixuj estis fotitaj kune.

Poste EKKanoj vizitis al la programo de aperigo de posxtmarko kun portraito de artisto Tej Bahadur Chitrakar

EKKo disdonis 111 okulvitrojn senpage

2009-11-17T18:42:00.000-08:00

La Esperanto-Klubo de Katmando disdonis okulvitrojn senpage al 111 malsanuloj en la vilagxo de Balambu sabate, la 14n de novembro 2009. Tio estis la fino de la okulsantendaro kiun la klubo okazigis la 31an de oktrobro.

La bonzo Sukha transdonis al okulvitrojn en templo Pranidhipurna Mahavihar je nomo de la klubo.

La malsanuloj estis tre felicxaj ricevi belajn okulvitrojn kiuj donis novan vidon al ili kaj dankis kaj benis al la klubo kaj klubanoj por la bona laboro. La bonzo deziris ke ni povu denove ripeti tijn agon en aux Balambu aux en aliaj regionoj de la lando.

La 31an de oktobro, la santendaro, okazita de la klubo, donis sancxon al pli ol 550 homoj kuracigxi. Inter ili, 12 da homoj ricevis kataraktan operacion senpage. Tio sukcesigxis pro subteno de kuracistoj de BP Korala Lions Centro de Okulstudoj TU Teaching Hospital.

Santendaro de Esperanto-Klubo de Katmando

2009-11-06T18:39:00.000-08:00

Mi ne scias kiom da malsanulojn Dr Zamenhof kuracis en sia vivo. Sed Dank' al Esperanto, pli ol 550 da okulmalsanuloj ricevis kuracadon en Nepalo, pere de klopodo de Esperanto-Klubo de Katmando (EKKo).

En Junio, mi instruis Esperanton al 8 gejunuloj ĉe "School of Creative Communications". Ili bone lernis dum la kurso kaj paroladis sed post la kurso, ili nature ĉesis praktikadon. La gelernintoj unue intencis fondi klubon kaj mi proponis ke ili anstataŭe aliĝu al NEspA. Ili konsentis kaj unu el ili venis al NEspA oficejo. Mi klarigis al la kunveno ke la novaj lernintoj volas esti membroj. Mi estsas ĝoja ke mi trovis gejunulojn kiuj volas servi la socion kiel parto de Espernato-movado.

Ni jen fariĝis kvazaŭ nova grupo sennoma. Ni, kiel unua paŝo, decidis okazigi okulsantendaron. Neniu inter ni estas kuracistoj. Unu estis okulmansalulo do li scias kiom grava estas tia programo, precipe por malriĉuloj. Ni diskutis pri ebleco kun multaj registaraj kaj neregistaraj oficistoj, kuracistoj, importistoj kaj vendistoj de medikamentoj, lokaj kluboj, maljunuloj kaj aliaj okulmalsanuloj. Ĉiuj diris ke estas fakte grava kaj enda laboro. Por labori kun la registaraj oficoj, ekzemple, ni bezonas nomon. Do, ni preskaŭ hazarde nomis sin "Esperanto-Klubo de Katmando"(EKKo). Eestis Anil, Navindra, Kailash, Sarmila, Rina (Niru ĵus antaŭ la programo flugis al Britio; Govinda kaj Basanta ne povis veni) kaj mi en la grupo.

Do, poste ni kolektis mondonacojn. Venis malgrandaj sumoj el diversaj kompanioj, industrialistoj, komercistoj ktp. Ĉefe subtenis nin la vendistoj de medikamentoj kiuj donis al mi grandajn kvantojn de bezonataj medikamentoj. Mi persone tamen ne multe povis labori. Krome ankaŭ venis kritikoj, suspektoj kaj falsaj promesoj, pri kio ni ne multe zorgis.

Dume ni laboris por aranĝo de venejo. Ni finfine iris al la monaĥejo en Balambu por aranĝi lokon. La venejo estis terevada budhisma monaĥejo "Pranidhipurna Mahavihar". La bonzo de la monaĥejo "Sukha" estis tre entusiazma por okazigi tion en la monaĥejo, por la maljunaj kaj malsanaj vizitantoj. Ni elektis tiun lokon ĉar venas multaj malunuloj regule al la monaĥejo kaj mi volis unue servi ilin. La bonzo aparte kolektis gejunulojn kiuj venis tien por studi bazan budhismon, nome Parijati. Jes, ni aĉetos manĝaĵojn por la kuracistoj kaj voluntuloj, kaj estis persono en la monaĥejo kiu kuiras tie regule. Ŝi konsentis helpi nin. Poste, ni afiŝis ĉe muroj de kvar vilaĝoj kaj ankaŭ pendis grandajn afiŝojn ĉe stratoj.

Vendrede loka televikanelo Avenues TV intervjuis la prezidanton Anil Ratna Tuladhar. Mi mem ne povis rigardi ĝin sed ili diris ke estis longa, preskaŭ dum 30 minutoj. Li havis sanĉon paroli pri Esperanto kaj la santendaro.

Do, la nove fondita klubo de gejunuloj, EKKo, okazigis okulsantendaron en vilaĝo Balambu, ĉirkaŭ 8 kilometroj okcidente de Katmando la 31an de oktobron 2009. Ĝi vere estis nia una paŝo al laboro per Esepranto por la socio. Venis kuracistoj de BP Koirala Lions Okulstudo-Centro TU Teaching Hospital.

Ni atingis al tiu monaĥejo je la 7.15 matene. La vetero estis malvarmeta. La lokaj voluntuloj jam estis pretaj. Ili malfermis giĉetojn; homoj jam estis starantaj je vico. Ĉar plej parte de malsanuloj estis maljunaj, oni akceptis kelkajn nomojn el unu persono en vico. Por faciligi la maljunulojn, aliaj voluntuloj iris kie staris ili kaj prenis nomojn. La malsanuloj ricevis nur pecojn de papero kun numeroj por ke ili ne devos stari en vico dum longa tempo kaj nur iliaj numeroj helpos ilin atingi al la kuracistoj.

Venis la teamo de kuracistoj: Estis D-ro Jeevan Kumar Shrestha kiu gvidis la teamon. La teamo estis bonvenigita. Post kunmanĝetado, ni iris al preĝejo. La preĝado laŭ budhismo dauris dum ĉirkaŭ 30 minutoj; ĉeestis gebonzoj, kuracistoj, voluntuloj, malsanuloj kaj ni. Kaj sekvis mallonga soleneta programo.

D-ro Shrestha aplaŭdis ke la monaĥejo donis ejon por la tendaro. Li ankaŭ diris ke la klubo devas nun iri al diversaj lokoj de Katmando ĉar la kuracservo tie jam ne estas atingebla por ĉiuj.

Bonzo Sukha diris ke kuracservo estas grava en budhismo kaj estas sia prozuro aranĝi lokon por tiu sankta servo al homaro.

La prezidanto de la klubro Tuladhar diris ke estis la unua paŝo de la klubo. Li diris ke post lernado, la gelernintoj volis labori por la socio kaj tion ili trovis kiel la plej taŭga kaj ebla laboro.

Estis plano disdoni memoraĵojn al la kuracistoj post la kuracado sed ni volis fini la aferon tuj. Do la bonzo disdonis memoraĵojn, t.e., statutetoj de la Budho al la kuracistoj. Kaj Tuladhar disdonis ŝalojn al la gebonzoj.

Jen komencis kuracado. Estis kelkaj ĉambroj tie sed preskaŭ malplenaj; ni aranĝis tablojn, seĝojn kaj benkojn. Oni ekzamenis vidkapablon ekstere. Du ĉambroj estis por kuracistoj. Unu ĉambro estis por provi taŭgan fortecon de la okulvitroj ricevotaj. Alia ĉambro estis por purigado de okuloj por malsanuloj. Ni disdonis akvon kaj sukon al la vizitantoj. Ĉio iris preskaŭ glate malgraŭ homamaso, ĥaoso, plendo, grumblo kaj aplaŭdo. Multaj homoj devis stari sub suno dum pli ol du horoj. Kelkaj homoj ricevis seĝojn aŭ benkojn kaj aliaj staris sub suno, sekve aliaj iris al hejmo aŭ bazaro ĉar ili scias ke iliaj vicoj venos nur post du horoj. Ni aŭdis ke ne ĉiuj povis veni ĉar estis sezono de rekolto kaj pro tio, aŭ malsanuloj ne povis veni por ekzameniĝi aŭ ne povis kunporti iliajn malsanajn gepatrojn.

La malsanuloj venis el diversaj lokoj : Plej multaj estis el kvar proksimaj vilaĝoj - Balambhu, Satungal, Thankot, Matatirtha. Aliaj venis el Khanikhola, Katmando kaj ankaŭ Patano. Estis ekde 8 jaraĝa ĝis 87 jaraĝa. Ĉiuj havis saman deziron -- vidi la mondon pli klare.

Venis ĵurnalistoj. Avenues TV devove intervjuis nin. Vole ne vole, ankaŭ mi iomete parolis pri Esperanto antaŭ la kamerao.

La kuracistoj estis tiom okupitaj ke ili eĉ ne havis tempon tagmanĝi. Ili tre malfacile povis lasi ĉambrojn por manĝi. Ili devis aranĝi tempon inter si tiel ke unu manĝas kaj aliaj laboradas. Simile okazis ankaŭ voluntuloj kaj ni, la organizantoj.

Venis tiom granda amaso ke ni devis ĉesi aliĝadon je la 1.00 ĉar la kuracistoj diris ke se aliĝado daŭorus oni devus labori ĝis nokto kaj tielmaniere oni ne povos bone kuraci ilin.

Pli ol 107 homoj bezonis okulvitrojn kaj 24 da homoj bezonis operacion de katarakto. Tio estis nia respondeco ke ni aranĝos ĉion senpage. Jen, unuflanke estis nia plezuro havi sanĉon servi al tiom multe da homoj sed aliflanke ni ekŝvetis ĉar la monsumo ni kolektis ne estis sufiĉa por fari tion. Ni ne sukcesis kolekti tiom da mono kiom ni celis kaj venis pli multe da patientoj ol ni kalkulis. Do, ni simple silentiĝis kaj helpis la la malsanuloj de kernoj de niaj koroj.

Je la fino, ni dankis al la kuracistoj kaj la bonzo donacis al ili librojn pri Budhismo. Ni, organizantoj, ankaŭ ricevis la librojn. Ni kun dankemo adiaŭis la kuracistojn. Ili estis dekope en unu aŭtomobilo, tre malfacile veturis ili, estis simpatiaj.

Poste ni dankis al la voluntuloj kaj disdonis al ili atestilon por iliaj helpoj. La bonzo disdonis librojn akaŭ al ili. Antaŭ la fino, mi klarigis pri Esperanto : ĝia origino, celo kaj disvastiĝo en Nepalo.

Dum tuta tago, ni ne varbumis pri Esperanto en la tendarejo. Kvankam nia intenco ankaŭ estis diskonigi nian lingvon al la socio, ni ne estis laŭtaj: Ni nek starigis nian flagon, nek la nomo de nia klubo estis en grandaj literoj. Ni simple pendis grandan verdan afiŝon ĉe la muro kiu donas nomojn de la subtenantoj kaj helpantoj kaj plej malsupre estis nomo de nia klubo. Ni nur volis ke homoj memoru ke tiuj afablaj homoj kiuj aranĝis ĉion havas ion komunan inter ili kaj tio estas Esperanto. Pro tio, ni ĉiuj estis en niaj T-ĉemizo kun Esperanto-flago. Ni kredis ke poste ili mem kaptos ŝancon scii pri Esperanto kaj ili mem montros intereson lerni la lingvon. Tion ni vere deziris. Ni simple diris ke ni apartenas al malgranda grupo de homoj kiuj lernis Esepranton kaj diris ke ĝi estas internacia lingvo preter religioj, rasoj, kastoj etnaj baroj ktp. Nature venis demandoj el al amaso pri Esperanto kaj pri esperantistoj kaj tiel ni klarigis pri ĝi. Multaj el ili montris deziron lerni ĝin en estonteco.

La tuta programo kostis al ni ĉirkaŭ 1,000 euroj. Nepre estis granda monsumo. La mono ni kolektis ne etis sufiĉa kaj nun ni devige estis pretaj pagi malgrandajn sumojn el niaj poŝoj. Ni ĉiukaze estas tre tre feilĉa ke Esperanto vere fariĝis utila por pli ol 500 homoj! Tio signifas ke unu malsanulo ricevis servon kontraŭ 2 eŭroj. Ĉu tio ne estas malmulte kosta? Cetere Zamenhof mem estus tre feliĉa ke multaj okulmalsanuloj resaniĝis pro Esepranto se li vivus hodiaŭ (aŭ li mem kuracus kelke da homoj).

Tio ne estis la fino de la programo. Lunde ni aranĝis senpagan operacion de kararakto por 12 homoj. Fakte estis 23 da patientoj. Ni organizis kunsidon kun ili dimanĉe kaj trovis ke multaj ne povis esti operaciitaj ĉar estas rikolto-sezono kaj eĉ tiuj majunuloj devis labori en la kamparo. Do ni honoris al tiuj kiuj preferis rikolton ol videblecon. Aliaj ne povis esti ĉar ili havis aliajn malsanojn (ekz sango-premo) kaj do ne estis taŭga por operacio. Ni pagis tuton de la operacioj al la hospitalo. Krome mi prezentis honorarion al la kuracistoj. Post unu semajno, ni aranĝos okulvitrojn al la bezonantaj malsanuloj.

Saluton el Nepalo !

2009-10-07T03:52:00.000-07:00

Saluton.
Ni komencas novan grupon de Esperantistoj tie cxi.
Ni estas:
Anil Ratna Tuladhar
Sarmila Manandhar
Kailash Kumar Shrestha
Navindra Shrestha
Razen Manandhar
Niru Manandhar
Rina Joshi

Razen instruis al cxiuj aliaj de 15a junio gxis 15a auxgusto cxe School of Creative Communications. Nia blogo dauxre enmetos agadojn de nia klubo. Ni atendas viajn sugestojn por plibonigo gxia.
[manovaj partoj ol gxi estas nur niaj kolektoj de pasintaj pasxoj]

Ni vojagxis al Itahario, Dharan, Dhankuta, Hile kaj Chainpur

2009-09-22T01:25:00.000-07:00

Fino de la kurso cxe SCC

2009-08-25T19:37:00.000-07:00

Komenco estas la ekpreparado por la fino. Post dumonata instruado en "School of Creative Communications", venis tempo de fino por la kurso, kiu komenciĝis la 15an de junio. Jen, hieraŭ okazis la kursofina aŭ konkulda programo de la kurso. Ni fakte devis organizi ĝin la 15an de aŭgusto, sed mi pensis ke tio estos pli ĝoja se ni povos inviti la partoprenintojn de UK, ankaŭ por aŭskulti iliajn fierajn spertojn kaj ni prokrastis ĝin ĝis hieraŭ. Tamen tio ne povis esti, Indu respondis ke ŝi estis invitita al alia loko, Poshraj deivs iri al oficejo kaj al Himlal mi ne povis kontakti. Cetere mi invitis al Indu, la prezidantino de Nepala Espernato-Asocio (NEspA) por disdoni la atestilojn, kiel ĉifa gasto. Sed ŝi sendis respondon ke ŝi ne povos veni. Mi petis al Shree Prasad Shrestha kaj li feliĉe konsentis.

Venis tamen malmulte. Estis Shree Prokhrel, Narendra Bhattarai, Nabin Subedi kaj Philip Pierce. Krome venis Baikuntha Man Maskey.

La lernantoj faris blankajn t-ĉemizojn por ili kaj ankaŭ donis ĝin al mi. Estis fakte tre interesaĵo, kaj nepbre tre utila propagandilo.

Mi mallonge enkondukis pri la kurso, la gelernantoj enkondukis sin kaj S-ro Shrestha disdonis la atestilojn. Fine, Min Ratna Bajracharya, la ĉefo de la Lernejo, rakontis kiel la kurso komenciĝis. Kaj, antaŭ la fino, S-ro Shrestha donacis la Nepali-Esepranto-Vortarojn al la gelernintoj.

Post ni libere diskutis pri la movado. Sh-ro Shrestha kaj S-ro Maskey, kiuj lernis Esperanton en 1957, de Tibor kaj Simo, rakontis pri la komenco de Espernato-movado en Nepalo kaj ankaŭ klarigis kiel al movado disfalis. Ili kaj aliaj ankaŭ esprimis pri utileco de la lingvo.

Dum instruado, mi ne devigis ilin fari ion strikte, esperante ke ili ĉion mem lernos ĝuante amikiĝante. Kaj nun, mi devas serioze pensi pri iliaj lingvo-niveloj. Mi estas ĝoja ke psot du monatoj ili jam fariĝis bonaj geamikoj (ankaŭ mi estas unu el ili). S-ro Bhattarai invitis la lernantojn al la Nepala Esperanto-Asocio. Ŝajne, la lernintoj ne interesiĝas pri aliĝo al iu asocio kaj "movado" sed mi vidu kiel mi povas glui ilin sur la muro de nia amata asocio.

Rajdo al Nagarkot

2009-08-15T01:08:00.000-07:00

Gelernantoj de Esperanto cxe School of Creative Communications rajdis al Ngarkot, antaux la fino de la kurso.

La kurso dauxras

2009-08-14T01:17:00.000-07:00

Jen staras la gelernantoj de Esperanto. Estontaj aktivuloj de nepala Esperanto-movado